بار دیگر شهر دیگرشهر بوشهر

بار دیگر شهر دیگر

شهر ویران دگر— « شهر بوشهر »

ای طبیعت بس کن طغیان سر کشت را!!

می شکا فی سینه ات را

  می خروشی چون پیام مرگ

 زمین چاک چاک مرگبارت را

می گشائی تا درآ ن مد فون کنی

امید ها و

آ رزو ها را

درد بی  درمان آنها را تو با رنج فراوان دگر

ا فزون به بی  سامانی آنها میکنی

 « بسنده نیست— غارت سا لوسان خون آ شا م  » !!!!

حال می باید که از خشم تو در وحشت بگریزند

وبلرزند و ببازند

هستی خود را

و تو بر هم می زنی— ویران میکنی

وا مانده ی ناچیز هستی را

نمی دانی مگر!!

در تاراج خون آ لودشا ن

 « برد ند » — بنمایه  های زندگی شان را

بخاک و خون کشا نید ند

بی گناهی شا ن را

نمیدانی که کرکس ها

در کمین بنشسته اند تالاشه های مرده دیگر

در آغوش مرگ و ویرا نی

 طعمه  آنها شود

و تو ای طوفا ن بی افسار سر کش

 بستر مرغان مرگ و نیستی را

همچو آغوشی پذیرا می گشائی این چنین

گسترده پیش چشمها شا ن

تا ببلعند آنچه بر چا مانده است از

زند گا نی شا ن

ای طبیعت  !!

بس کن این طغیان خشم آ لود را

سینه چا ک زمین را می شکا فی

ومد فون میکنی در آ ن هزاران آ رزورا

بس کن طغیانی که بر هم میزند—

 بماتم می نشاند — و آ نها را به بی سا ما نی و غم می کشا ند

بس کن این خشم زمین را!!

محمد صدیق

Once more, another town—

the town of  »Boshahr «

Once more, another town—the town of  »Boshahr «

Oh, nature, enough of your leashless upheaval !!

You tearing your chest, spurting your death message

Your deadly  torn apart earth

Prepares to bury the hopes and desires

You inflicting more excruciating wounds to their never cured pains

Adding miseries to their disabilities

 »It is not enough—being plundered by blood-thirsty aggressors !!

Now they should scape and be terrified from your wrath

Shivering and losing the remnants their of living

And you messing up—and ruining what left for them

Don’t you know ?

In a bloody plundering— they took their livelihood

Dragged their innocence to the dirt drenched with blood

Don’t you know the vultures

Awaiting for more dead corpses

To be prepared in the bosom of death for them

And you—Oh, you spreading an open arm of death

 on front of the eyes of the birds of death

To swallow whatever left of their life

Oh, nature, ?

Enough—you opening the open bosom of earth

to bury hundreds desires

Enough of disorienting—devestating, dragging them to destitution

Stop the wrath of this earth !!

M. K. SADIGH

Une fois de plus, une autre ville-

de la ville de  « Boshahr »
Une fois de plus, une autre ville-de la ville de « Boshahr »
Oh, la nature, assez de votre bouleversements sans dragonne!
Vous déchirer votre poitrine, votre message gicler la mort
Votre mortelle déchiré la terre
Se prépare à enterrer les espoirs et les désirs
Vous infliger plus de blessures atroces à leurs douleurs jamais guéris
Ajout de misères à leur handicap
  Il ne suffit pas-pillées par les agresseurs assoiffés de sang!
Maintenant, ils doivent être terified paysage et de votre colère
Frissons et de perdre la leur remnent de vie
Et vous gâcher et détruire ce qui reste pour eux
Ne savez-vous pas?
Dans une sanglante pillage, ils ont pris leurs moyens de subsistance
Traîné leur innocence à la terre trempée de sang
Ne savez-vous pas que les vautours
Dans l'attente de cadavres plus de morts
Pour être préparé dans le sein de la mort pour eux
Et vous-Oh, vous répandre un bras ouvert de la mort
  sur le devant des yeux des oiseaux de la mort
Pour avaler quelque gauche de leur vie
Oh, la nature,?
Assez-vous d'ouvrir le sein de la terre ouverte
d'enterrer des centaines désirs
Assez de désorienter-devestating, en les faisant glisser à la misère
Arrêtez la colère de cette terre!

M. K. SADIGH