شیطان نشسته بر سریرخدا وند جبر و زور

شیطان نشسته بر سریرخدا وند جبر و  زور

در تار و پود عشق و صداقت رخنه کرده است

دسنش بخون  شده آغشته

و پای او

 می تازد در شقاوت بی انتهای خود

تا کی در این مزار ماتم وتاریک لاله ها

رنگین ز وحشتند و مغموم ز نا له ها

در نای مرثیه گویان خد متش

پاداش هر تجاوز خونین مجا ب شد

خشم و شقاوت و اعدام و سنگسار

مطلوب بانیان تجاوز بود و صواب شد

گوئی که در مزار رفتگان ز دنیای دروغ و حهل

جائی نمانده فرا ترز تحکیم ارتجاع

اعجاب آور است نهایت خون ریزی و جمود

بر بیشمار مردگان شمارش بی اندازه ای فزود

این خاک تیره چگونه می پذیرد

تثبیت ظلم را

آغوش چگونه باز میکند اینگونه بی صدا

مسخند راویان نغمه خوان در بستر سکوت

گوئی در این جدال نا متجا نس

آنها را پاسخی نبود

تا در کشاکش خونین نقابها

افسار بر تجاوز غرتگران زنند

خشکید شاخه های باور هستی و غرور

پوسید ریشه های خلقت اندیشه های کور

پوشیده اند بر تن انصاف جامه ای سیاه

در زیر آ ن نهان بجز تزوبر و حیله نیست

بچهره میزنند نقاب فرشتگان

در زیر این نقابها

بجز خنجر خونین و دشنه نیست 

تا پاره پاره کنند صفحه های امید را

بخون وخاک بنشانند

هر پیام ونوید را

ساطور« نهی»

می برد  دستان اعتراض را

کز آ ستین پویش دگر اندیشی برون رود

می چیند هر شکوفه ای که نشانی است از بهار

مد فون میکند هر نفس تازه را در مزار

پیغام مرگ ارمغان خداوند تیرگی است

در آن بجز شقاوت و اجحاف و زور نیست

بر مسند خدا نشسته فر مانروای زور

از سنجش هر داوری عادلانه ای بدور

می تازد تا بغایت پایان خود رسد

جز راه مرگ و انهدام براه دیگر نمی رود

محمد صدیق

The saton sitting on the throne of

the god of imposition and force

The saton sitting on the throne of the god of imposition and force

Penetrated into the profoundity of honesty and love

With his bloody hand  

His feet advancing in his endless atrocities

How long this horrible and somber grave-yard of the tulips ?

Tainted with the horrifying  cries and sighs

In the melancholy voices of his servants

committing  any aggression is permitted

Wrath—hanging—and stoning

Acceptable and ligitimate

As if in the grave-yard of deceased

 from the world of lies and ignorance

No place left for the agressor to be invaded

Amazing the extremity of bloodshed and fixation

Increasing by adding endless numbers

How this sumber soil accept the stability of domination

Opening its arms
To the metamorphosed squadded soldiers so Quietly?
As if in this unbalance encounter  

Was not any resposes

So in the bloody skirmishes of the masks  

Leash the agressive plunderrers

The revived fruits bearing branches of existance and pride

roots of the creativity of thoughts were rotten

They put a black  gown on decency

Under it hidden tricks and conspiracy

They put on the masks of angels

Under these masks they hide daggers and knives

Intending to tear apart the pages of hopes

Dragging any message of good news

 « the ax of negation »

((NAHYE AZ MONKAR))

Cutting the hands of protestation

Coming out of the sleeves of controversies

interrupting any bloosem is the sign of spring

Burying any frsh breath in the grave

Message of  the god of darkness

Is nothing but autrocities, force and agression

He is sitting on the throne of god

Away from any fair assessment and judgement

Invading up to his last moments

Going nowhere but to decadence and death

Le saton assis sur le trône du Dieu

de l'imposition et de la force
Pénétré dans le profoundity de l'honnêteté et de l'amour
Avec sa main sanglante
Ses pieds avancer dans ses atrocités sans fin
Combien de temps cette grave verges horrible et sombre des tulipes?
Tainted avec les cris et les soupirs horribles
Dans les voix mélancoliques de ses serviteurs
commettre une agression est autorisé
Wrath-pendaison et lapidation
Acceptable et ligitimate
Comme si dans la tombe-cour du défunt
du monde du mensonge et de l'ignorance
Pas de place pour l'agresseur d'être envahi
Incroyable l'extrémité d'effusion de sang et la fixation
L'augmentation en ajoutant un nombre infini
Comment ce sol Sumber accepter la stabilité de la domination
Ouvrant ses bras si tranquillement?

Pour les soldats squadded métamorphisées
Comme si dans cette rencontre déséquilibre
Avait pas resposes
Ainsi, dans les escarmouches sanglantes des masques
Laisse Les plunderrers agressifs
Les fruits relancé portant des branches d'existance et de fierté
racines de la créativité de la pensée étaient pourris
Ils ont mis une robe noire sur la décence
En vertu de cette trucs cachés et de complot
Ils ont mis sur les masques d'anges
Dans ces masques se cachent des poignards et des couteaux
Dans l'intention de déchirer les pages d'espoirs
Faire glisser un message de bonne nouvelles
«La hache de la négation»
((NAHYE AZ Monkar))
Couper les mains de protestation
En sortant des manches de controverses
interrompre toute bloosem est le signe du printemps
Enterrer un souffle frsh dans la tombe
Message du dieu des ténèbres
N'est rien d'autre autrocities, la force et agression
Il est assis sur le trône de Dieu
Loin de toute évaluation juste et jugement
Envahir jusqu'à ses derniers moments
Aller nulle part mais à la décadence et la mort

M. K. SADIGH