شیطان نشسته بر سریرخدا وند جبر و زور

شیطان نشسته بر سریرخدا وند جبر و  زور

در تار و پود عشق و صداقت رخنه کرده است

دسنش بخون  شده آغشته

و پای او

 می تازد در شقاوت بی انتهای خود

تا کی در این مزار ماتم وتاریک لاله ها

رنگین ز وحشتند و مغموم ز نا له ها

در نای مرثیه گویان خد متش

پاداش هر تجاوز خونین مجا ب شد

خشم و شقاوت و اعدام و سنگسار

مطلوب بانیان تجاوز بود و صواب شد

گوئی که در مزار رفتگان ز دنیای دروغ و حهل

جائی نمانده فرا ترز تحکیم ارتجاع

اعجاب آور است نهایت خون ریزی و جمود

بر بیشمار مردگان شمارش بی اندازه ای فزود

این خاک تیره چگونه می پذیرد

تثبیت ظلم را

آغوش چگونه باز میکند اینگونه بی صدا

مسخند راویان نغمه خوان در بستر سکوت

گوئی در این جدال نا متجا نس

آنها را پاسخی نبود

تا در کشاکش خونین نقابها

افسار بر تجاوز غرتگران زنند

خشکید شاخه های باور هستی و غرور

پوسید ریشه های خلقت اندیشه های کور

پوشیده اند بر تن انصاف جامه ای سیاه

در زیر آ ن نهان بجز تزوبر و حیله نیست

بچهره میزنند نقاب فرشتگان

در زیر این نقابها

بجز خنجر خونین و دشنه نیست 

تا پاره پاره کنند صفحه های امید را

بخون وخاک بنشانند

هر پیام ونوید را

ساطور« نهی»

می برد  دستان اعتراض را

کز آ ستین پویش دگر اندیشی برون رود

می چیند هر شکوفه ای که نشانی است از بهار

مد فون میکند هر نفس تازه را در مزار

پیغام مرگ ارمغان خداوند تیرگی است

در آن بجز شقاوت و اجحاف و زور نیست

بر مسند خدا نشسته فر مانروای زور

از سنجش هر داوری عادلانه ای بدور

می تازد تا بغایت پایان خود رسد

جز راه مرگ و انهدام براه دیگر نمی رود

محمد صدیق

The saton sitting on the throne of

the god of imposition and force

The saton sitting on the throne of the god of imposition and force

Penetrated into the profoundity of honesty and love

With his bloody hand  

His feet advancing in his endless atrocities

How long this horrible and somber grave-yard of the tulips ?

Tainted with the horrifying  cries and sighs

In the melancholy voices of his servants

committing  any aggression is permitted

Wrath—hanging—and stoning

Acceptable and ligitimate

As if in the grave-yard of deceased

 from the world of lies and ignorance

No place left for the agressor to be invaded

Amazing the extremity of bloodshed and fixation

Increasing by adding endless numbers

How this sumber soil accept the stability of domination

Opening its arms
To the metamorphosed squadded soldiers so Quietly?
As if in this unbalance encounter  

Was not any resposes

So in the bloody skirmishes of the masks  

Leash the agressive plunderrers

The revived fruits bearing branches of existance and pride

roots of the creativity of thoughts were rotten

They put a black  gown on decency

Under it hidden tricks and conspiracy

They put on the masks of angels

Under these masks they hide daggers and knives

Intending to tear apart the pages of hopes

Dragging any message of good news

 « the ax of negation »

((NAHYE AZ MONKAR))

Cutting the hands of protestation

Coming out of the sleeves of controversies

interrupting any bloosem is the sign of spring

Burying any frsh breath in the grave

Message of  the god of darkness

Is nothing but autrocities, force and agression

He is sitting on the throne of god

Away from any fair assessment and judgement

Invading up to his last moments

Going nowhere but to decadence and death

Le saton assis sur le trône du Dieu

de l'imposition et de la force
Pénétré dans le profoundity de l'honnêteté et de l'amour
Avec sa main sanglante
Ses pieds avancer dans ses atrocités sans fin
Combien de temps cette grave verges horrible et sombre des tulipes?
Tainted avec les cris et les soupirs horribles
Dans les voix mélancoliques de ses serviteurs
commettre une agression est autorisé
Wrath-pendaison et lapidation
Acceptable et ligitimate
Comme si dans la tombe-cour du défunt
du monde du mensonge et de l'ignorance
Pas de place pour l'agresseur d'être envahi
Incroyable l'extrémité d'effusion de sang et la fixation
L'augmentation en ajoutant un nombre infini
Comment ce sol Sumber accepter la stabilité de la domination
Ouvrant ses bras si tranquillement?

Pour les soldats squadded métamorphisées
Comme si dans cette rencontre déséquilibre
Avait pas resposes
Ainsi, dans les escarmouches sanglantes des masques
Laisse Les plunderrers agressifs
Les fruits relancé portant des branches d'existance et de fierté
racines de la créativité de la pensée étaient pourris
Ils ont mis une robe noire sur la décence
En vertu de cette trucs cachés et de complot
Ils ont mis sur les masques d'anges
Dans ces masques se cachent des poignards et des couteaux
Dans l'intention de déchirer les pages d'espoirs
Faire glisser un message de bonne nouvelles
«La hache de la négation»
((NAHYE AZ Monkar))
Couper les mains de protestation
En sortant des manches de controverses
interrompre toute bloosem est le signe du printemps
Enterrer un souffle frsh dans la tombe
Message du dieu des ténèbres
N'est rien d'autre autrocities, la force et agression
Il est assis sur le trône de Dieu
Loin de toute évaluation juste et jugement
Envahir jusqu'à ses derniers moments
Aller nulle part mais à la décadence et la mort

M. K. SADIGH

 

بار دیگر شهر دیگرشهر بوشهر

بار دیگر شهر دیگر

شهر ویران دگر— « شهر بوشهر »

ای طبیعت بس کن طغیان سر کشت را!!

می شکا فی سینه ات را

  می خروشی چون پیام مرگ

 زمین چاک چاک مرگبارت را

می گشائی تا درآ ن مد فون کنی

امید ها و

آ رزو ها را

درد بی  درمان آنها را تو با رنج فراوان دگر

ا فزون به بی  سامانی آنها میکنی

 « بسنده نیست— غارت سا لوسان خون آ شا م  » !!!!

حال می باید که از خشم تو در وحشت بگریزند

وبلرزند و ببازند

هستی خود را

و تو بر هم می زنی— ویران میکنی

وا مانده ی ناچیز هستی را

نمی دانی مگر!!

در تاراج خون آ لودشا ن

 « برد ند » — بنمایه  های زندگی شان را

بخاک و خون کشا نید ند

بی گناهی شا ن را

نمیدانی که کرکس ها

در کمین بنشسته اند تالاشه های مرده دیگر

در آغوش مرگ و ویرا نی

 طعمه  آنها شود

و تو ای طوفا ن بی افسار سر کش

 بستر مرغان مرگ و نیستی را

همچو آغوشی پذیرا می گشائی این چنین

گسترده پیش چشمها شا ن

تا ببلعند آنچه بر چا مانده است از

زند گا نی شا ن

ای طبیعت  !!

بس کن این طغیان خشم آ لود را

سینه چا ک زمین را می شکا فی

ومد فون میکنی در آ ن هزاران آ رزورا

بس کن طغیانی که بر هم میزند—

 بماتم می نشاند — و آ نها را به بی سا ما نی و غم می کشا ند

بس کن این خشم زمین را!!

محمد صدیق

Once more, another town—

the town of  »Boshahr «

Once more, another town—the town of  »Boshahr «

Oh, nature, enough of your leashless upheaval !!

You tearing your chest, spurting your death message

Your deadly  torn apart earth

Prepares to bury the hopes and desires

You inflicting more excruciating wounds to their never cured pains

Adding miseries to their disabilities

 »It is not enough—being plundered by blood-thirsty aggressors !!

Now they should scape and be terrified from your wrath

Shivering and losing the remnants their of living

And you messing up—and ruining what left for them

Don’t you know ?

In a bloody plundering— they took their livelihood

Dragged their innocence to the dirt drenched with blood

Don’t you know the vultures

Awaiting for more dead corpses

To be prepared in the bosom of death for them

And you—Oh, you spreading an open arm of death

 on front of the eyes of the birds of death

To swallow whatever left of their life

Oh, nature, ?

Enough—you opening the open bosom of earth

to bury hundreds desires

Enough of disorienting—devestating, dragging them to destitution

Stop the wrath of this earth !!

M. K. SADIGH

Une fois de plus, une autre ville-

de la ville de  « Boshahr »
Une fois de plus, une autre ville-de la ville de « Boshahr »
Oh, la nature, assez de votre bouleversements sans dragonne!
Vous déchirer votre poitrine, votre message gicler la mort
Votre mortelle déchiré la terre
Se prépare à enterrer les espoirs et les désirs
Vous infliger plus de blessures atroces à leurs douleurs jamais guéris
Ajout de misères à leur handicap
  Il ne suffit pas-pillées par les agresseurs assoiffés de sang!
Maintenant, ils doivent être terified paysage et de votre colère
Frissons et de perdre la leur remnent de vie
Et vous gâcher et détruire ce qui reste pour eux
Ne savez-vous pas?
Dans une sanglante pillage, ils ont pris leurs moyens de subsistance
Traîné leur innocence à la terre trempée de sang
Ne savez-vous pas que les vautours
Dans l'attente de cadavres plus de morts
Pour être préparé dans le sein de la mort pour eux
Et vous-Oh, vous répandre un bras ouvert de la mort
  sur le devant des yeux des oiseaux de la mort
Pour avaler quelque gauche de leur vie
Oh, la nature,?
Assez-vous d'ouvrir le sein de la terre ouverte
d'enterrer des centaines désirs
Assez de désorienter-devestating, en les faisant glisser à la misère
Arrêtez la colère de cette terre!

M. K. SADIGH